می شمارم دوست داشتن هایت را پایانی نیست. می شمارم نفس های آغازین را و گریه ها و خنده های به هم آمیخته ... می شمارم نگاه های مادر را ، شکرهای پدر را ، گرمی شانه هایش و روزی های دستانش را ... می شمارم صبح،کوچه،بازی،طناب،توپ،عروسک و لحظات شیرین کودکی را... می شمارم دبستان و معلم و شاخه گلی که در دستان مهربانی خاطره شد... و الفبایی که راه عشق را هموار تر کرد می خوانم کلامت را ... می شمارم 1،2،3 وصدها و هزاران هزار که هیچ وقت نفسم به آخرش قد نداد...
برچسب:
نویسنده: آرمان کاظمی
برچسب:
نویسنده: آرمان کاظمی
برچسب:
نویسنده: آرمان کاظمی
برچسب:
نویسنده: آرمان کاظمی
برچسب:
نویسنده: آرمان کاظمی
برچسب:
نویسنده: آرمان کاظمی
برچسب:
نویسنده: آرمان کاظمی